ในวัยที่หลายคนมองหาคำว่าเกษียณเพื่อหยุดพัก แต่สำหรับ ‘ดร.อ้อย-ดรุณี วัฒน์นครบัญชา’ เจ้าของไร่พสุธารา ในวัย 59 ปี เธอกลับกำลังสนุกกับการใช้ชีวิตในทุก ๆ วัน ราวกับกำลังติดตามซีรีส์เรื่องโปรดที่น่าตื่นเต้น ใครจะเชื่อว่าเบื้องหลังรอยยิ้ม พลังบวกอันล้นเหลือ และอาณาจักรเกษตรอินทรีย์เนื้อที่กว่า 43 ไร่ในจังหวัดราชบุรีแห่งนี้ มีจุดเริ่มต้นมาจากความเจ็บป่วยที่เกือบคร่าชีวิตของเธอไปเมื่อ 21 ปีก่อน
Gen ยัง Active ทอล์ค ขอพาทุกคนไปเจาะลึกวิธีคิดและปรัชญาการใช้ชีวิตของดร.อ้อย หรือที่หลายคนเรียกกันอย่างอบอุ่นว่า ‘แม่ใหญ่’ ว่าเธอเปลี่ยนโรคร้ายให้กลายเป็น ‘รางวัลชีวิต’ และสร้างสวรรค์บนดินขึ้นมาด้วยมือของตัวเองได้อย่างไร
จุดเปลี่ยนในวัย 38: เมื่อ ‘โรค SLE’ กลายเป็น ‘ของขวัญ’
ย้อนกลับไปเมื่อ 21 ปีที่แล้ว ในวัย 38 ปี ดร.อ้อยได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรค SLE ซึ่งในยุคนั้นถือเป็นโรคร้ายแรงที่น่ากลัว การเผชิญหน้ากับความไม่แน่นอนในชีวิตทำให้เธอต้องตัดสินใจครั้งใหญ่ ทว่าแทนที่จะยอมจำนน กลับเลือกที่จะหันหลังให้กับการใช้ยาสเตียรอยด์เป็นหลัก แล้วหันมาศึกษาเรียนรู้เรื่องธรรมชาติบำบัด ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมอย่างจริงจัง จนทำให้โรคสงบลงได้ภายในเวลาเพียงไม่กี่เดือน
“หลายคนอาจมองว่า ‘โรค’ คือ ‘โทษ’ แต่เรากลับมองว่า SLE คือรางวัลของชีวิต เพราะมันทำให้มุมมองต่อโลกของเราเปลี่ยนไป ความอยากเปลี่ยนไป และเราเข้าใจตัวเองลึกซึ้งขึ้น ถ้าวันนั้นไม่ป่วย วันนี้คงไม่มีพสุธารา”
ดร.อ้อย ยังฝากคำแนะนำและกำลังใจไปถึงคนที่กำลังป่วยอยู่ด้วยว่า “ถ้ามัวแต่คิดว่าโรคจะทำให้เราตาย แต่ไม่หาวิธีรักษา ก็ไม่มีทางไปต่อได้ สิ่งสำคัญคือการสังเกตตัวเอง เรียนรู้โรคที่เราเป็น เพื่อจะได้สื่อสารกับแพทย์ได้อย่างตรงจุด และรู้ว่าเมื่อไหร่ควรเบรกอาหาร เบรกกิจกรรม เพื่อควบคุมไม่ให้โรคลุกลาม
พสุธารา: ความสมดุลของ ดิน สายน้ำ และปรัชญา ‘พืชคือยา’
จากผู้ป่วยสู่การเป็นเจ้าของอาณาจักรเกษตรอินทรีย์ ดร.อ้อยย้ายตัวเองจากฉะเชิงเทรามาปักหลักที่ราชบุรี ริเริ่มแบรนด์ ‘พสุธารา’ (Pasutara) ซึ่งมีความหมายลึกซึ้งจากคำว่า ‘พสุธา’ (ผืนดิน) และ ‘ธารา’ (สายน้ำ)
ภาพความสำเร็จและผลเลมอนสีเหลืองทองที่เห็นในปัจจุบัน จริง ๆ แล้วไม่ได้เริ่มต้นมาจากความพร้อม “เมื่อ 11 ปีก่อน ดินที่นี่เสื่อมสภาพและทรุดโทรมมากจากการถูกทิ้งร้าง แต่ด้วยความมานะพยายาม ร่วมกับระยะเวลาที่ค่อยเป็นค่อยไป ทำให้ดินแล้งได้รับน้ำหล่อเลี้ยง จนกลายเป็นระบบนิเวศที่สมบูรณ์”
ภายใต้แนวคิด ‘Purify Life’ ดร.อ้อยเริ่มต้นจากการปลูกเลมอน เพราะต้องการวิตามินและเอนไซม์สดใหม่ที่ปลอดภัยจากสารเคลือบผิว จนขยายไปสู่ผลิตภัณฑ์ธรรมชาติที่สร้างเองใช้เองบนความเชื่อที่ว่า ‘Plants are Medicine’ หรือ พืชพรรณธรรมชาติคือยารักษาโรคที่ดีที่สุด
ทำงานด้วยแพชชั่นเหมือนติดซีรีส์ และกางร่มคันใหญ่ให้คนรอบข้าง
เคล็ดลับความเยาว์วัยและพลังใจที่เต็มร้อยของดร.อ้อย คือการไม่แข่งกับใคร แต่แข่งขันกับตัวเอง เธอบอกว่าการตื่นมาวางแผนงานในทุก ๆ วันเหมือนการได้ดูซีรีส์ที่น่าตื่นเต้น ทำให้มีความสุขและสนุกกับงานตลอดเวลา
แม้จะทำงานหนัก แต่ดร.อ้อยบริหารชีวิตด้วยความยืดหยุ่น ถ้าเหนื่อยก็หยุดพัก การมองโลกในแง่บวกนี้ช่วยลดความเครียด และทำให้เธอมีพลังพอที่จะกางร่มคันใหญ่ เพื่อแผ่ร่มเงาดูแลพนักงาน รวมถึงผู้คนรอบข้างให้ได้พึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันอย่างมีความสุข
นิยามใหม่ของวัยเกษียณ: วัย 59 ที่ปฏิเสธคำว่าแก่
สำหรับดร.อ้อย คำว่า ‘เกษียณ’ ไม่ใช่การหยุดอยู่บ้านเฉย ๆ แต่คือ ‘อิสระ’ ในการนำองค์ความรู้และประสบการณ์ชีวิตมาแบ่งปันเพื่อสร้างประโยชน์ให้กับผู้อื่น
มากไปกว่านั้น วิกฤตสุขภาพไม่ได้ทำลายชีวิต แต่กลับปลุกพลังให้เธอเรียนต่อจนจบปริญญาเอกได้อย่างงดงาม ซึ่งจุดเปลี่ยนสำคัญนี้เริ่มขึ้นในวัย 41 ปี หลังจากต้องตัดรังไข่และเผชิญภาวะขาดฮอร์โมน ดร.อ้อยเลือกที่จะรับมือด้วยการฝึกต้านความชรา และปรับ Mindset เปลี่ยนความเจ็บป่วยให้กลายเป็นความท้าทายที่ต้องก้าวผ่านไปให้ได้
Mindset การดูแลตัวเองแบบฉบับ ดร.อ้อย พสุธารา
Simple Living: กินอยู่อย่างเรียบง่าย เลือกอาหารจากธรรมชาติที่ไม่เป็นภาระต่อร่างกาย
New Perspective: มองอายุเป็นเรื่องของความท้าทายและความสนุก ไม่ใช่ขีดจำกัด
Self-Focus: สังเกตตัวเอง เข้าใจสาเหตุของโรค และหันกลับมาดูแลร่างกายให้แข็งแรงก่อนเป็นอันดับแรก
Sharing: ทำชีวิตวัยเกษียณให้มีคุณค่า ด้วยการส่งต่อแรงบันดาลใจและเป็นผู้ให้แก่สังคม
“เป็นโรค ไม่ใช่จุดจบ แต่คือจุดเปลี่ยน...จุดที่เราได้เลือกใช้ชีวิตแบบใหม่ และสร้างสุขภาพที่ดีขึ้นด้วยตัวของเราเอง”
เรื่องราวของ ดร.อ้อย พสุธารา เป็นข้อพิสูจน์ที่ชัดเจนว่า Mindset และ ความเข้าใจในธรรมชาติ คือกุญแจสำคัญของการมีอายุที่ยืนยาวอย่างมีคุณภาพ ความเจ็บป่วยในวันนั้นไม่ได้ทำให้ชีวิตพังทลาย แต่กลับกลายเป็นแรงผลักดันให้เธอสร้าง ‘สวรรค์บนดิน’ ที่เยียวยาทั้งตัวเธอเอง และพร้อมที่จะส่งต่อพลังใจให้คนวัย 50+ ทุกคน ลุกขึ้นมาค้นหาแพชชั่นและคุณค่าในตัวเองอีกครั้ง...โดยไม่ต้องกังวลเรื่องตัวเลขของอายุอีกต่อไป